Op de Fatimaparochie is Piet Vierstraete sinds 9 februari de nieuwe voorzitter van de parochieraad. Zijn benoeming is niet helemaal een verrassing, want hij is ettelijke jaren actief in het parochieleven. En hij mag dan nu wel zelf op Heule-Watermolen wonen, hij is op Fatima opgegroeid en blijft eraan verknocht.

Een achttal jaar geleden is Piet lid geworden van de parochie- raad. In 2009 trad hij dan toe tot de federale stuurgroep. Door de omstandigheden is die groep in- tussen omgedoopt tot 'interparochiaal team', waarin Piet samen met zuster Marie-José de Fatima- parochie vertegenwoordigt. Hij volgde daarin Eric Maelfait op en hetzelfde gebeurt nu met het voorzitterschap van de parochieraad. "Het is niet dat Eric het beu was, maar na zo'n 20 jaar vond hij dat vernieuwing toch eens goed zou zijn. Eigenlijk werd gezocht naar een nieuwe verslaggever. Men keek in mijn richting en ik over woog om dat samen met mijn echtgenote Lieve misschien op mij te nemen. Tot Eric voorstelde om de rollen om te draaien. Ik voorzitter en hij zou dan de verslaggeving toch voortdoen.

En zo is het gegaan", vertelt Piet die onlangs zijn 50 ste verjaardag mocht vieren. Piet is de zoon van wijlen begrafenisondernemer-drukker Eric Vierstraete uit de Moorseelsestraat en werkt bij Eandis. Hij woont met echtgenote Lieve Vandepeene in de Touwslagersstraat in Kortrijk dicht bij de Heulebeek, met aan de overkant Ring Shopping Kortrijk Noord. Ze hebben drie zonen: Stijn, Sven en Bram. Ook Lieve zet zich in voor de parochie. Ze is vijf jaar catechiste geweest en met Sven en Bram en enkele anderen luistert ze geregeld vieringen muzikaal op. Ze is ook lid van de ruime parochieraad, waarvan het dagelijks bestuur gevormd wordt door Piet samen met zuster Marie-josé Vercruysse, Eric Maelfait en Christian Vanneste.

De tijden zijn de voorbije jaren in een razendsnel tempo veranderd en dat is op de Fatimaparochie niet anders. In Bissegem moeten ze er nog aan wennen zonder eigen pastoor, op Fatima is het al ruim zes jaar geleden dat pastoor Jan Carreer overleden is en niet vervangen is. "We zijn inderdaad stilaan mee geëvolueerd naar een federale structuur", zegt Piet, "en we staan daar achter. Het heeft geen zin meer dat elke parochie alles zelf en alleen doet. Het enige wat wij wensen, is dat we meetellen."

De Fatimaparochie heeft als het ware de 'luxe' nog twee week- endvieringen te hebben maar de vroege zondagochtendviering is in feite decanaal. Anderzijds wordt de zaterdagavondmis weer beter bijgewoond, deels allicht door het wegvallen van de mis in Mariadorp. "Natuurlijk stellen we vast dat de misgangers ouder worden en er weinig jongeren bij komen. Maar het ontmoedigt mij niet in mijn engagement. Iets helpen organiseren en dan zien dat de mensen tevreden zijn: die voldoening is voor mij een stimulans om voort te doen"

"De Kerk beleeft crisis tijden maar niet de Kerk alleen. Ook het verenigingsleven heeft het moeilijk" zegt Piet. "De tijd dat het leven zich afspeelde onder of rond de kerktoren, is voorbij. Maar wij missen hier een lagere school en een buurthuis. Dit jaar hebben we nog 11 eerste communicant jes maar wat wordt het volgend jaar als het vrije basisonderwijs in Heule herschikt wordt? (N.v.d.R.: waarbij de drie eerste leerjaren zouden worden samen gebracht tin SpesNostra). Voor het eerst is er dit jaar in de Fatimakerk geen vormsel viering."

De Fatimaparochie vraagt al vele jaren een buurthuis zoals het Molenheem of 't Senter. Piet: "Hoe zou er een verenigingsleven kunnen zijn als er geen zaal is? Maar de overheid redeneert wellicht omgekeerd: als er geen verenigingen zijn, waarom moet er dan een buurthuis zijn? Toch blijven we er voor vechten. Weet je de nieuwe wijk aan de Moorseelsestraat , als hij volgebouwd is, meer inwoners zal tellen dan Kooigem.

Op de Fatimaparochie staat men ook voor de vraag over de toekomst van klooster én kerk. Op meer en meer plaatsen gaan kerken dicht. Piet: "Zolang het klooster er is, zal de kerk wel blijven, maar we moeten realistisch zijn. Natuurlijk willen we de zusters niet weg, we respecteren hen al te zeer, maar heel ver af is de dag niet dat ze ons noodgedwongen zullen verlaten. Ooit krijgt het klooster een nieuwe bestemming. Kan het gedeeltelijk als buurthuis ingericht worden? Kan er gedacht worden aan bejaardenvoorzieningen, zodat oudere inwoners op de parochie kunnen blijven? En er zijn wellicht andere gegadigden ... "