Onze Kerk

Hier vind u al het kerkelijk nieuws

Nieuwe misuren in de Federatie Heule-Bissegem

WAT VOORBIJ IS

Lichtmis-2012

Het is een mooie traditie de eerste zaterdag na O.L.Vrouw Lichtmis. Alle kindjes, gedoopt tijdens het verlopen jaar, worden samen met hun ouders uitgenodigd naar “ ‘t Schooltje” om tijdens een korte bezinning, de Heer te danken voor de grote schat dat zij mochten verwelkomen.

 Zuster Marie José en diaken Dominiek glunderden bij het zien van al die gelukkige mama’s en papa’s met hun dotten van kindjes. Terwijl Isolde de (door haar zelf opgestelde) boekjes uitdeelde, heetten zij iedereen welkom. Na het kruisteken, getuigde een mama welk geluk haar over kwam met de geboorte van hun kindje. Een papa bracht het mooie verhaal van de kaars: “Je bent pas echt kaars als je brandt voor een ander, als je je helemaal hebt weggegeven”. Dan volgde het aangrijpende luisterliedje van Elly en Rikkert: “Zeg mama”, oud maar nog altijd actueel.

 Van uit de Blijde Boodschap werd ons het verhaal van Simeon gebracht, hij had gewacht om te sterven totdat hij het Kind had gezien en die Maria ook voorspelde dat zij nog veel verdriet zou kennen omwille van haar Zoon. In de voorbede werden alle gedoopte kindjes van het voorbije jaar met naam genoemd  en gebeden dat zij zouden mogen opgroeien tot gelukkige mensen. Ons gebed ging ook naar de grotere kinderen, naar de ouders, naar de kinderen en ouders die niet zo gelukkig zijn als wij en voor hen die geen kinderen kunnen krijgen of van hun kindje moesten afscheid nemen.

 Diaken Dominiek zegende de lichtmiskaarsen en iedere papa mocht er eentje komen aansteken aan de paaskaars. Daarna werd ieder kindje gezegend met een kruisje en een knuffel. Met “Dank om het nieuwe leven”  schreeuwde Isolde haar geluk uit, maar temperde meteen haar enthousiasme door haar bezorgdheid te uiten voor de toekomst van de kinderen.

 Na het “Slotgebed”, de “Slotwens” en de “Zending en zegen”, mochten de ouders nog even nakeuvelen, dit bij een lekker geurend kopje koffie en een stukje taart. Waarlijk een geslaagde namiddag, een namiddag waar iedereen iets aan gehad heeft.

Advent
Armoede is geen Kinderspel

St Ceciliaviering

Zaterdag 19 november vierden de Heulse concertband, Fieramente en het trommelcorps hun patroonheilige St Cecilia. Zoals het een zichzelf respecterende vereniging past, begon het feest met een dankviering.

 Het werd een zeer mooie dienst, opgeluisterd door de concertband zelf. Zij toverden enkele muzikale hoogstandjes uit hun instrumenten, echt “oorstrelend”. En met een daverend applaus en na een gesmaakt bisnummer trokken zij weg naar andere oorden om verder te feesten.

Herdenkingsmis

In een bomvolle kerk deden priester Wim, diaken Dominiek en misdienaar Lovely hun intrede, dit terwijl het gastkoor uit Deerlijk het “Geprezen zij uw Naam” als intredelied brachten. Meteen volgde het ritueel voor het aansteken van de Paaskaars en het eerbetoon aan onze afgestorvenen van het laatste jaar. Een voor een werden ze bij naam genoemd en een familielid mocht een kaarsje branden bij hun kruisje. Na iedere naam zongen de gelovigen en het koor een krachtig “In uw handen Heer”. En na het gebed om vergeving volgde “Zum Eingang” uit de Deutsche Messe van F. Schubert.

In zijn homilie boomde diaken Dominiek verder over dit thema, hoe Jezus in het evangelie waarschuwde:” Wees waakzaam”. Als offerandelied bracht het koor “Een stad boven de wolken”, een wondermooie Russische melodie. Tijdens het “Gebed over de gaven” en het “Eucharistisch dankgebed, kregen de gelovigen hun deel van de tekst en viel het koor in met een spetterend “Zum Sanctus”.

Met mooie aangepaste teksten en gesmaakte interventies van het koor, kabbelde de dienst naar zijn einde. Achteraf hoorden we niets dan lovende woorden, een viering die smaakte naar nog. Zeker een dikke proficiat aan het St Ceciliakoor uit Deerlijk, beste mensen, het was subliem! En waarom niet, merci Roza, je bracht je teksten op je eigen ongekunstelde manier  tot bij ons.

Na de H. Mis werd er door de parochies van de federatie een drink aangeboden, dit om de ongemakken die het dooreen gooien van de kalender der missen met zich mee brengen, enigszins te verzachten.

Vaderdag  zaterdag 11juni 2011

Dank je wel, Priester Julien
 Proficiat aan alle Moeders

Op onze parochie was het tijdens het weekend van 7 en 8 mei tweemaal feest. Zowel zaterdag als zondag werden de “Moeders” in het middelpunt van de belangstelling geplaatst, het was immers hun feestdag. Tevens was het een mooie gelegenheid om priester Julien Carpentier uit de grond van ons hart te danken voor de vele jaren dat hij ons met zijn gekend enthousiasme, voorging in de eucharistie. Maar de feestelijke tonen werden ietwat getemperd, we herdachten ook de afgestorvenen van de  vorige maand.

 Rollegem stuurde zijn dochters naar Fatima om de H. Mis van zaterdag  op te vrolijken. Immers, de “Pimpeloentjes” zorgden met hun frisse stemmetjes voor de muzikale meerwaarde van de viering. Terwijl de misdienaars (alle zes) en de priesters naar voor kwamen, zorgden zij met het “Slaaplied” van Bart Moeyaert dat de toon gezet was, niet om te slapen, maar om in volle elan door te gaan. Verder mochten we genieten van mooie liedjes van Elly en Rikkert: “In het huis van de Vader”, “Meisje uit Nazareth”, “Hasannah”, “Zeg Mama” en tussenin  mochten we zelfs genieten van een Ghanees liedje.

 In de teksten werden vooral de “moeders” bedacht. Maar ook de verdiensten van priester Julien, wat hij deed op de parochie en vooral, wat hij voor ons betekende, werd beklemtoond. In zijn homilie beschreef priester Julien ons wat het voor hem betekent, priester zijn. Hij is nooit alleen op weg, zijn vriend Jezus vergezelt hem altijd. Niet zoals de “Emmaüsgangers”, hij herkent “Hem” altijd en onmiddellijk. Ook nam hij afscheid van de Fatimaparochie en van de zusters Passionistinnen. Hij vertelde hoe goed hij het nu heeft in “de Wijster” in Aalbeke, maar ook met hoeveel plezier hij al die jaren naar ons gekomen is. Hij dankte voor de vriendschap en waardering welke hij op de parochie genoot en ook voor de vele “feestjes” en ontmoetingen waar hij mocht bij zijn. Ten slotte wenste hij ons een goede samenwerking toe met onze nieuwe moderator, met priester Win: een jeugdige enthousiasteling, een stuk graniet om op te bouwen.

 Ook de zondagmorgenviering was feestelijk ingekleed. Nu zorgde Thomas voor de muzikale begeleiding en de vele liedjes werden uit volle borst meegezongen. De beide vieringen werden afgesloten met een dankwoordje aan priester Julien door Eric, de voorzitter van de parochieraad. En om af te sluiten, bracht La Esterella een van haar aangrijpendste liedjes: “Mooi zijn ze allen de moeders ter wereld”.

Na iedere viering kregen de moeders een mooi aandenken. zaterdagavond werden alle aanwezigen uitgenodigd voor een sobere receptie. Tot laat in de avond werd er nog nagekeuveld en uitvoerig afscheid genomen van een mooie mens en ingoede priester: priester Julien Carpentier.

zie fotoalbum

Afsluit Mariamaand

 Zaterdag 28 mei. Deze avond werd op een waardige manier de Mariamaand afgesloten. Na een ingetogen eucharistieviering, trokken de aanwezige gelovigen in processie naar het beeld van de H. Maagd in de tuin van de zusters. Priester Julien en diaken Dominiek op kop, gingen wij, met een brandend kaarsje in de hand, de rozenkrans biddend en een Marielied zingend, naar de mooie tuin. Daar werd hulde gebracht aan de Moeder van Jezus, Moeder welke wij ook in onze kerk als O.L.Vrouw van Fatima vereren.

MEIMAAND MARIAMAAND

  Cursus hoe wieroken we.
door Priester Wim

Dienst van Goede vrijdag

Om 15u op Goede Vrijdag zijn we samengekomen in de Fatimakerk voor een Kruisverering en Communiedienst. Ook de vormelingen van de Fatimaparochie waren uitgenodigd. Diaken Dominiek ging de viering voor.

Voor het altaar was er een groot kruis opgesteld. De viering begon met een moment van stilte, de voorganger geknield aan het kruis.

De woorddienst was zo opgevat dat het 8 staties waren van de kruisweg. Diaken Dominiek las een stukje voor uit het evangelie. Dan was er een aansluitend gebed voorgebeden door een vormeling. Diezelfde vormeling mocht dan een kaarsje op het kruis zetten.  

Nadien mochten we het kruis van Jezus vereren door een bloem op het kruis te leggen. Dan waren er enkele voorbeden die op Goede Vrijdag uitgesproken worden, en ons verenigen met de wereldkerk en de noden in de wereld. De dienst eindigde met de H.Communie.

Thomas zorgde zoals gewoonlijk voor de muzikale ondersteuning.

Het was een ingetogen serene viering die ons dichter bracht bij het mysterie van het lijden van Christus.

Proficiat aan de vormelingen die op een, waardige wijze deelgenomen hebben aan deze gebedsdienst.

De omhaling voor Broederlijk Delen aan huis
heeft dit jaar 416 € opgebracht. Een dikke “dank je wel”
aan alle vrijwilligers die zich voor dit goede werk hebben ingezet
 en natuurlijk ook aan de milde gevers.

Palmzondag weekend.

 

Zoals een jarenlange traditie het wil, verplaatsten we ons naar het pand van het klooster. Van op het podium begroette priester Wim de talrijke gelovigen. Daar sprak hij ook de zegen uit over de palmtakken en besprenkelde allen met gewijd water. Diaken Dominiek bracht als evangelie de “Blijde Intocht” van Jezus in Jerusalem. In het spoor van Jezus gingen we daarna in processie, al zingend “Hosanna”, terug naar onze plaats in de kerk.

Nu was het de beurt aan de vormelingen, zij brachten een evocatie van het Passieverhaal. Echt aangrijpend om zien hoe gevoelig die jongeren dit moeilijke verhaal tot leven brachten. Bijzonder de uitbeelding van “Jezus” was begeesterend.

Na de H. Mis werden de voertuigen traditiegetrouw gezegend. Als boodschap werd meegegeven dat deze zegen geen vrijgeleide is in het verkeer, enkel een aansporing om zich “als een heer” te gedragen op de weg, met begrip en respect voor de andere weggebruikers.